طلاق و آثار آن بر کودکان

تعريف خانواده هاي تك والدي

از ديرباز مفهوم خانواده متشكل از زن و مردي بوده كه با ازدواج رسمي داراي فرزند يا فرزنداني بوده اند. در برابر اين نوع از خانواده، گاه خانواده اي وجود دارد كه يكي از والدين به علت فوت يا طلاق حضور ندارد و فرزند يا فرزندان، تنها با يكي از والدين زندگي مي كند. تك والد عنواني است كه بسياري از جوامع براي اين نوع از خانواده ها بكار مي برند.اين شكل از خانواده به لحاظ ساختار خاص اجتماعي، اقتصادي و فرهنگي، بيشتر در جوامع صنعتي به چشم مي خورد، اما در ساير جوامع نيز وجود دارد.( فاطمه حبيبي ، 1386)

- تاثير طلاق بر روي فرزندان

طلاق چه تاثيري روي بچه ها مي گذارد ؟ بنابر مطالعات انجام شده اكثريت پژوهشگران ، بچه ها پس از جدايي دچار ناراحتي و نگرانيهاي گوناگون مي شوند .(ادوارد تايبر ،1377)

متاسفانه طلاق تاثيرات منفي بسيار زيادي در زندگي فرزندان طلاق دارد يكي از بزرگترين اثرات منفي اين است كه چون اكثرا بچه ها بعد از طلاق با مادران خود زندگي مي كنند بدليل بي تجربگي و ناآگاهي از روشهاي بسيار غلطي استفاده مي كنند . بدين صورت كه پدر فرزندشان را مانند يك ديو به انها معرفي مي كنند و فراموش مي كنند زماني رابطه داشتند و مسلما رابطه شان خالي از عشق و علاقه نبوده اما به دلايلي نتوانستند با هم كنار بيايند . بچه هاي طلاق در غيبت پدر غمگين و عصبي و در نهايت افسرده مي شوند و به صورتهاي مختلف سركشيها و لجبازيهاي خود را نشان مي دهند كه حاصل آن در بيشتر دختر ها بچه دار شدن بي موقع و ترك مدرسه و در پسر ها اعتياد و الكلي شدن و انواع بزهكاري است.(گري نيومن ،پاتريشا رمانوسكي.1385 )

براي درك بيشتر اين حالتها بايد به مطالعه اثرات مختلف طلاق روي پسرها و دخترها در سنين مختلف پرداخت .(ادوارد تايبر،1377)

برخي از صاحبنظران اظهار مي كنند كه سن كودك هنگام طلاق ،يكي از عوامل مهم در تعيين عواقب طلاق بر روي كودكان است . (آدامز،1985)

سالهاي پيش از دبستان : واكنش بچه ها در اين سن (3 تا 5 سالگي) به صورت خشم و افسردگي نمايان مي گردد.پسرها معمولا خشن تر و شيطان تر مي شوند. و در بعضي موارد به اندازه سابق شوقي به بازي با ساير كودكان نشان نمي دهند . و اغلب ترجيح مي دهند تنها باشند چناچه در مهد كودك به سر مي برند به جاي همكاري به هنگام بازي دسته جمعي سعي مي كنند اخلال و بي نظمي ايجاد كنند . بعضي از دخترهاي كمتر از 7 سال عصبي مزاج مي شوند . اما برخي ديگر رفتار بزرگترها را پيش مي گيرند. اين گونه بچه هاي كمال طلب بيش از حد مراقب رفتار و پاكيزگي هستند و ضمنا ساير بچه ها را پدر و مادر يا معلم سرزنش مي كنند يا پند و اندرز مي دهند . (ادوارد تايبر،1377)

سالهاي مدرسه : كودكان در سن مدرسه قادرند از دست دادن يكي از والدين را به طور واقع بينانه تري مورد توجه قرار دهند ولي به نحو عميق تري نيز از اين فقدان رنج مي برند و اغلب به صورت حاد دچار افسردگي

مي شوند. ( آدامز ، 1985)

بچه هاي 6 تا 8 ساله اغلب پس از جدايي پدر و مادر دچار افسردگي شديد مي شوند ، واكنش پسر ها معمولا از دختر ها شديدتر است . پسربچه ها زود به گريه مي افتند ، و سراغ پدر را مي گيرند . هر چه سن اين بچه ها زيادتر مي شود،احساس غم و افسردگي جاي خود را به خشم و خشونت مي دهد . بچه هاي 9 تا 12 ساله مخصوصا پس از جدايي والدين واكنشهاي خشم آلودي از خود نشان مي دهند براي مادرها به نظم درآوردن آنها كار آساني نيست . پسرها از بازديد و ملاقات با پدر استقبال نمي كنند . كاركرد آنها در مدرسه پايين مي آيد و بعضي از پسران و دختران با معلمين خود درگيريهايي پيدا مي كنند . (ادوارد تايبر،1377)

مركز تخصصی روانشناسی و مشاوره سبا ...